21 Nisan 2015 Salı

Cok zordayim..

Bende insanim...
Dayanilicak gibi degil ne olur biri bana yardim etsin..
Yeter cok ustume geliyor..
Dayanamiyorum..
Karnimdakinemi bakayim
Oglumun anlamsiz isteklerinemi yetiseyim..
Gece gunduz uyumayan reddeden ogluma nasil yardim edeyim..
Kendime nasil yardim edeyim..
Beni her firsatta yanlis bulan..yaptigim herseyi yanlis goren onaylamayan fakat aksini soylemeyen..soylemeyisinin sebebi olarak da beni goren..bana sirtini donen..oglumun bu tutumunda yardimci olamayan sikisan daralan kisaca benim hissettiklerimi ucundan yasamaya baslayan kocam..ne olur biri bana yardim etsin..mucadele edemiyorum..35 haftalik hamileyim bedenen ve ruhen mucadele edemiyorum..

2 yorum:

Eli dedi ki...

Merhabalar,
Fröbel okulunu aratırken buldum blogunuzu. Bu yazınızı okudum. çok dokundu. Doğumunuzun yaklaştığı, sabrınızın bittiği, ihtiyaçlarınızın karşılanmadığı bir dönemdesiniz. Günlerinizin çok zor geçtiği, çaresiz hissettiğinizi anlamamak mümkün değil.
Dilerseniz mail atın bana konuşalım. Anneme çok yakın oturuyorsunuz. Kimbilir belki bir ara çocuklar oynarken çay da içeriz.

MemBrain dedi ki...

:) kimseyi uzmek degil elbette amacim..kendi kendime dertlesiyorum burada ben..anlatabiliyorum demekki..simdi hersey gecti cok sukur..cok tesekkur ederim..konusalim elbette cok sevinirim..:))