29 Ekim 2012 Pazartesi

!

Yok abicim, bana bu mutluluk sanirim fazla geldi...
Ben arkadaslarimi isimi cevremi ozledim ozluyorum istiyorum
Arabama binip gidecek bir yerim olsun istiyorum
Konusacak bir arkadasim olsun istiyorum
Tartisacak bir mevzum olsun istiyorum
Artik hicbirsekilde tatmin olamiyorum
Postpartum de
Eskinin devami de
Yeni bu de
Sen ne bicim bir insansin de
Ne dersen de
SIKILDIM!

1 yorum:

ÇokoPrensin Annesi dedi ki...

Seni çok iyi anlıyorum, ben de ilk İstanbul'a yerleştiğimde benzer şeyler yaşadım, sanırım zaman her şeye alıştırıyor insanı, beni de alıştırdı, burada şimdi bir düzenim, arkadaşlarım var, mutluyum yani. Umarım sen de en kısa zamanda çok çok daha mutlu olursun İstanbul'da;)