19 Aralık 2011 Pazartesi

Nasıl yani?

Cumartesi sabahı itibariyle aşılama veya tüp bebek hariç anne-baba olmamızın zor olduğunu öğrenmiş bulunmaktayız.
Biraz ağladım, biraz korktum, çokca üzüldüm, azcık depresif oldum, ama en çokda hiç ama hiç bulaşmak istemediğim bir yola giriş yapmak zorunda olduğumu idrak ettirildiğim için içim burkuldu, düğüm düğüm oldu, korktum..hemde öyle çok korktum ki....
Nedenmi korktum..
Deneyip deneyip elde var sıfır olmaktan...
O ortama gidip gelmekten..
Başkalarını görüp şükretsemmi üzülsemmi ağlasammı sevinsemmi bilememekten çok ama çok korktum!!!

Ama yapıcak birşey yok, tıpış tıpış gidicem..tıpış tıpış buraya işe geldiğim gibi..

Nedenmi rahatsızım...
Sevgili eşim birtanecik kocamın yapmasını istediklerimi beklediklerimi yapmamasından rahatsızım
Ne mi bunlar?
Bunları söylemek istemiyorum zira şu anda kelime kelime kafamın içinden geçiyor, istemiyorum çünkü söylersem kendime söylemiş olucam, söylersem dayanamayıp ona da söyleyeceğim, söylersem bunların eksik olduğunu kabullenmiş olucam..
Belki yanlış düşünüyorum diye ağzımdan çıksınlar istemiyorum, belki beklediğim tutum tavır gelir diye..
ooffff ki ne offf.

Hiç yorum yok: