1 Aralık 2011 Perşembe

Napiiimmm

Herşey çok güzel başlamıştı, beni ne kadar çok beğendiğinden bahsetti, okul bünyesinde görmek istediğini söyledi, üstüne kadro yok dedi, sonra teşekkür etti tanışmış olduk dedi, bende eh dedim çıktım gittim. Hepsi bundan ibaret..Hiç üzülmedim renk vermedim mırlamadım ama taaaki Sankir beni arayınca telimi açamadım, hiç konuşmak istemedim onunla, yetinmedi bir kere de akşam aradı, artık açmamazlık yapamadım, mecbur aldım teli elime, azcık anlattım, üzülmüyosun dimi deyince ben bi kötü oldum, yutkunamıyorum, konuşmak bu kadarmı zor, kapatsaya telide doya doya ağlasam.....
nitekim
telefonu kapattık
ağladım ağladım ağladım...
ewet umudum yoktu ama çok istiyordum..gerçekten..

Şu anda çok buruğum, hayatta istediğim yerde olamamak beni üzüyor, hatta bazen içim içimi yiyor, ankarayı özlüyorum arıyorum, ama etrafıma her bakışımda İstanbulla karşılaşıyorum.

Hiç yorum yok: