30 Aralık 2011 Cuma

Ankaraya gidiyorum:)

Nasıl heyecan yaptım belli değil gerçekten, Ankaraya gidiyorum!!
Yanlızca haftasonu için, ama bu bile beni mutlulukdan uçuruyor!!
Yılbaşı gecesi, geçen seneki gibi Onurlarda olacağız, fakat bu sefer bize katılan kişi çok, şöyleki..
Acar ailesi..3 kişi
Ergen ailesi..4 kişi
Alp ailesi...3 kişi
Biz..2 kişi
ve ev sahipleri 4 kişi
Sanırım yeterince kalabalık:)
Minimiklere hediyeler alındı, çekiliş için ayrı ayrı hediyelerimizi aldık kocacığımla,
Geriye kalan tek şey Bolu yolunun açık olması:))
Annanemide görmeye gidicem en çokda onun için heyecanlıyım:)
Çook ama çooook özledim nanacığımı..burnumda tütüyor!
Yeni yıl dileklerime gelinceeee
Bu sene umarım bizim için çok huzurlu bol sağlıklı ve çoğalarak geçer:)
Bütün ailem için güzelliklerin yılı olsun istiyorum, çok ama çok istiyorum.
Sevgiiilerr veee Mutluu Yılllaarr

26 Aralık 2011 Pazartesi

Yeni Yıldan ne İstiyorum

Neler istemiyorumki....
Öncelikle çocuk sahibi olmak istiyorum
Sonrasında Ankaraya geri dönmek istiyorum
Sosyal sitatüme geri dönmek istiyorum
İşimi öğrencilerimi geri istityorum
Varoşdan kurtulmak istiyorum
Ailemi arkadaşlarımı sokağımı bakkalımı bile geri istiyorum
Arabamı kullanmak istiyorum
Kazandığım paranın herşeye yetmesini istiyorum
İki çift laf edecek insanlarla beraber olmak istiyorum
Huzur içinde tv seyretmek istiyorum
Kocamı daha çok sevmek saymak istiyorum
İçimdeki bunaltının çıkıp gitmesini istiyorum
Hayat bana gülsün bende hayata güleyim istiyorum
Ağlarken gülerken dururken annemin yanında olmak istiyorum
Yeni yıl biliyorum senden çok şey istiyorum
Ama inanki hepsinin kıymetini bileceğim
Hiçbirini bozmayacağım
Yeterki sen olur de..

19 Aralık 2011 Pazartesi

Nasıl yani?

Cumartesi sabahı itibariyle aşılama veya tüp bebek hariç anne-baba olmamızın zor olduğunu öğrenmiş bulunmaktayız.
Biraz ağladım, biraz korktum, çokca üzüldüm, azcık depresif oldum, ama en çokda hiç ama hiç bulaşmak istemediğim bir yola giriş yapmak zorunda olduğumu idrak ettirildiğim için içim burkuldu, düğüm düğüm oldu, korktum..hemde öyle çok korktum ki....
Nedenmi korktum..
Deneyip deneyip elde var sıfır olmaktan...
O ortama gidip gelmekten..
Başkalarını görüp şükretsemmi üzülsemmi ağlasammı sevinsemmi bilememekten çok ama çok korktum!!!

Ama yapıcak birşey yok, tıpış tıpış gidicem..tıpış tıpış buraya işe geldiğim gibi..

Nedenmi rahatsızım...
Sevgili eşim birtanecik kocamın yapmasını istediklerimi beklediklerimi yapmamasından rahatsızım
Ne mi bunlar?
Bunları söylemek istemiyorum zira şu anda kelime kelime kafamın içinden geçiyor, istemiyorum çünkü söylersem kendime söylemiş olucam, söylersem dayanamayıp ona da söyleyeceğim, söylersem bunların eksik olduğunu kabullenmiş olucam..
Belki yanlış düşünüyorum diye ağzımdan çıksınlar istemiyorum, belki beklediğim tutum tavır gelir diye..
ooffff ki ne offf.

7 Aralık 2011 Çarşamba

ve ROMA!!

Kimseler kusura bakmasın, ben iki gün sonra Romadayım!!.
Heyecan yapmadım ama sanki yaklaştıkça bi kıpırtı olucak, bavul yapacağım zaman anlarım sanırım..
Özlemiştim kızkıza takılmayı...
Bol resimli ve alışverişli bir tatil diliyorum kendime:)))

1 Aralık 2011 Perşembe

Napiiimmm

Herşey çok güzel başlamıştı, beni ne kadar çok beğendiğinden bahsetti, okul bünyesinde görmek istediğini söyledi, üstüne kadro yok dedi, sonra teşekkür etti tanışmış olduk dedi, bende eh dedim çıktım gittim. Hepsi bundan ibaret..Hiç üzülmedim renk vermedim mırlamadım ama taaaki Sankir beni arayınca telimi açamadım, hiç konuşmak istemedim onunla, yetinmedi bir kere de akşam aradı, artık açmamazlık yapamadım, mecbur aldım teli elime, azcık anlattım, üzülmüyosun dimi deyince ben bi kötü oldum, yutkunamıyorum, konuşmak bu kadarmı zor, kapatsaya telide doya doya ağlasam.....
nitekim
telefonu kapattık
ağladım ağladım ağladım...
ewet umudum yoktu ama çok istiyordum..gerçekten..

Şu anda çok buruğum, hayatta istediğim yerde olamamak beni üzüyor, hatta bazen içim içimi yiyor, ankarayı özlüyorum arıyorum, ama etrafıma her bakışımda İstanbulla karşılaşıyorum.

29 Kasım 2011 Salı

Heyecan heyeeeeecannn!!!

Ölüyorum heyecandan, şaşkınlıkdan...
Bir sürü şey oldu..
En önce kocacığım saç nakli yaptırdı!
Ewet korkunç zor bir şeymiş, hem zor hem kanlı hem şiş hem sabır
Daha öncesinde tahmin edemediğim için nakil sonrasını kendime çok kızdım..Tabikii bunu ona söylemedim ama bilseydim böyle zahmetli zor olacağını hayatta istemezdim , gerçi her şkilde ben istemedim zaten ama karşı çıkardım sen bilirsin yerine yooo hayırrr gibi negatif cevaplar verirdim.  Nerden bileyim böyle olacağını...Nerden bileyim bütün bayram evde oturacağımızı..nerden bileyim anestezinin yerçekimi sağolsun aşağı ineceğini ve yüzünün gözünün davul gibi şişeceğini..dahasını anlatmıyorum zira hatırlamak istemiyorum. Neyse ki zorlukları aştık, kendiyle barışık (zaten öyleydi aslında) o zaman kendini aynaya bakmaya alıkoyamayan bir kocam oldu:))))

Bunu mevzuyu geçiyorum artık. Başka ne mi oldu? Haftaya Romaya gidiyorum:))) Hiiihoyyttt nasıl mutluyum nasıl sevinçliyim:)) Kızkıza bir tatil! Tam bana göre tam sevdiğim, gerçi sevgilimde olsun çok isterdim ama organizasyon bekar kızlardan çıktı, kız kıza diyede vurgulandı, tamam dedim:) İşin tuhafı, kolejden arkadaş dört kız plan yapıyor, herkes yanında en yakın arkadaşını getirecek ben onlardan biriyim:) derken duyuldukça bu plan büyüyorda büyüyor, en son 13 kız diye duymuştum!!!!! bir tanesi hariç hiçbirini tanımıyorum:))) Otel uçak gerekli herşey ayarlandı diyebilrim, planım da birde outlet var:) burberry trenchcoat almadan şurdan şuraya gitmem:)) dönüşte anlatırım bakalım nasıl olucak:)))

Şimdide ennnnn ama ENNNNN önemlisiii
Bilindiği üzere yaklaşık 8-9 aydır kendime üniversitelerden birinde pozisyon arıyorum. Doktoramı bitirince büyük konuşmuş ve benim için akademik hayat bitmiştir, daha da chem in C sini görmek istemiyorum demiştim. Uzunca bir süre ilaç sektöründe iş aramış ve gerek yaşım (i çok da büyük diil aslında ama 32) gerekse eğitim seviyem sebebiyle İK ya başvurudan öteye gidememiştim. Sertifika programlarına yazıldım deli paralar ödedim, hani ben biliyorum azıcık çok ilgiliyim walla demek için. Başarılı da oldum sayılır. Eğitmen bir firmanın Ruhsatlandırma Müdürü idi. O kadar kişiden (ki yaşı genç olanlar, PhD si olmayanlar) içinden bir bana iş bulmak için seferber oldu.  Ne kadar tatlı ve iyi biri olduğunu siz anlayın artık. Sonunda bir yerden iş buldum benim için sektöre adım atmak anlamına geliyordu zaten başkada anlamı yoktu zira yanlızca dosya çevirisi yapacak ve 1500 TL alacaktım. Önce çok dokundu bana yok artık dedim, bu kadar mıyım ben felan, sonra dedimki epi topu 5-6 ay çalışır sonra başka yere geçebilirim. Kabul telefonumu etmeden 10 dakika öncesinde şimdiki iş yerimden telefon geldi gelin başlayın diye. Büyük bir kurum artıları olur daimi olur felan diye düşünerek diğer işi reddettim. Tabi yaşadığım hayal kırıklığını anlatmama gerek yok. Duygularım karışık burasıyla ilgili. Öfke, Keder, Acıma hissi, Aptalsınız hissi, Bumudur düşüncesi, Hayat böyle geçer mi bakışları vs vs. Burda çalışmaya başladıkdan 10 gün sonra ne kadar özel üniversite varsa eleme yaptım bana uygun bölümü olanları seçtim, hepsine benimle görüşün ne olur diye mail attım. Neredeyse hepsinden geri dönüş aldım diyebilirim. Kimi olabilir kimi yer yok kimi yurtdışına gitmemişin felan gibi geri dönüşler yaptı. Olabilir diyen tek ders içindi o dersde bu dönem açılmadı.
Neyse uzatmayayım ben, bir şekilde olmadı, ben artık kahrolmanın eşiğindeyim felan...Bu arada evimiz İTÜ yle komşu etiler çıkışı bize 5 dakika o yüzden aklımdan hep itü var felan...Sürekli Nanoteknoloji Membran vs araştırma merkezleri varmı açıldımı açılıyormu diye araştırıyorum bu arada. Sonunda İTÜ de bir merkez açılacağını üstün kabiliyetim sonunda keşfettim:) yaşasın google!. Üşenmedim aradım sordum bu açılmamış merkezden kimin sorumlu olduğunu öğrendim. Bir süre ne yapsam nasıl yapsam diye düşünmeyle geçti. Kime söylesem kimi bulsamla geçti. Sonunda kendi kendime irtibata geçmeye karar verdim ve mail attım rektör yrdsına. Tabi umut işçinin ekmeği. Başladım beklemeye umut ediyorum ama bir yandan da çok umut etmiyorum ki gene üzülmeyeyim. Derken dün gece yatmadan maillerime bakarken cvp geldiğini gördüm! Bir çığlık bir kalp çarpıntısı anlatamam. Yarın randevum var. O kadar heyecanlıyım ki..O kadar elim ayağım titriyor ki..Bir yandan da ümitlenmek istemiyorum zira daha öncede görüşmelere gittim, öylesine çağıran bile oldu. Bu da öyle olabilir diyorum kendime ama işte ne bileyim kendime hakim olamıyorum heyecan yapıyorum. Orada işe girersem şu anda kazandığım paranın 3 te 1 ini alıcam (ne acı değilmi? burda saçma sapan iş yapanlar eğitim vs sıfırken ne paralar alıyorlar) ama bir yandan herşeymi para!!Ortam, ilgi, research, bilgi birikimi, eğitimli saygın hocalarımız, insanlara faydalı olmak, TR için uluslararası platformlarda yayın yapabilmek, workshoplara katılmak, işbirliği kurabilmek, çalışmak incelemek araştırmak, bilgilerini aktarabilmek, yenilikleri öğrenebilmek takip edebilmek dahada  bir sürü sayarım inanarak!
Yarın ola hayrola!
Wish me luck!!!!!!!!!!!

18 Kasım 2011 Cuma

Ondan Bundan Azcıkda Annemden

Gene son derece sıkıcı bir zaman aralığındayım. Mutlu bir haber veremediğim için üzgünüm ama mutlu bir haber yok ne yapayım, kötü bir haberde yok aslında...Yanlızca olmasını istediğim haberler var...Mesela devlet üniversitelerinden birinden kabul almak gibi, diyorum ki ben rektör yardımcısına mail atayım böyle böyle diyeyim kendimi tanıtayım, sizinle çalışmak için ölüyorum bitiyorum diye yazayım 5 dakikacık bana randevu verin diyeyim, ne kaybederim ki sonuçta değilmi? en fazla cevap gelmez yada yok derler olur biter, bir diğer olmasını istediğim şey ise bebek, ve gel gör ki olmuyor, yani ya beceremiyoruz ki bu tuhaf olurdu sonuçta dünyadaki milyarlarca insan beceriyor, yada en basit cevap ama en öldürücüsü olmuyor. Bunada bir çare bulmak gerekiyor, yaşımı düşününce aman tanrım diyorum, ama sonra ne yapayım anca oldu diyorum. Şubata az kaldı yani 33 olmaya az kaldı, ürkünç korkunç birşey sevmedim sevemedim bu yaş almayı. Bir milyon düşünce uçuşuyor aklımda, bütün bunlar ne zaman başladı, benim kahrolası sorunum ne, tabii kiminin cevabını biliyorum, kiminin cevabını düşünmek istemiyorum ama kalımdan çıkmıyorki, ahh zaten herşeyin sebebi o akıl, düşünme yeteneğim olmasaymış kavrama noksanlığı felan hani fena olmazmış mı acaba, ayyy bilmiyorum, bi kendimi arındırıyorum bu sıkıntıdan bakıyorum 1 ay geçmiş tekrar aklıma gelinceye kadar. Bu da bir başarı sonuçta, geri at, öne geldikçe besleme daha geri at. Acaba Ankara da olsaydık nasıl olurdu bunu düşünmesem iyi olacak, geri at bengi hemen geri at. Boşa geçirilen 9 sene, heeeemennnn unut bunları diyorum sana!
Aaaaa bak geri atarken, aklıma en güzel şey geldi:)))) Anneciğim burda, canım bitanecik annem benim. Hergün onunla olsam, bıdı bıdı konuşsam, kıkırdasam annem bıdırdasa azcık kelimeleri karıştırsa, birden cin gibi kesilse, sonra birden kurt gibi acıksa:)))) Minik kuzum sevgili Annem, hayatımdaki en özel yere sahip kişi, minnoşum benim..
Bugün akşam onunla buluşucaz, aa ben bugün anneme eldiven aldım:) bakalım sevicekmi, yada daha da önemlisi olucakmı?
Bende anne olsam ne güzel olur değil mi? umarım bakalım..Ocak ayı dead line benim için, artık o zamana kadar olmazsa harekete geçme zamanı, eskisi gibi karalar bağlamıyorum bu duruma ama tabii insan bir sebep arıyor neden olmuyor diye, olmuyo işte kardeşim, alallalalaaa hastamısın nesin diyorum ve susuyorum:)
sevgilerimide yolluyorum bu arada;)

27 Ekim 2011 Perşembe

Bitsin

Şehit haberleri üstüne Vandaki korkunç deprem üstüne memleketimin sığır insanları...Bitsin bu sene artık yeter!

22 Eylül 2011 Perşembe

Uzak uzaaak olucakk bütüün ay

Eee nasıl yapıcaz biz bu çocuğu, Çine gidiyor kocam:( Tamda benim ovulation günlerimde...Gitme diyemedim çünkü önemli çok biliyorum ama istemiyorum, gitmesin gitmesin bebek yapıcaz hanii sevişmemiz lazım burda olması lazım..gitmesin..
yetmiyomuş gibi gelicek iki gün durup dünyanın öbür ucuna orlando ya gidicek, gelicek iki gün durucak benim çok sevdiğim bayıldığım Türkmenistana gidicek yani buda şu demek telefonlada konuşamıcam yüzünü geçtim sesinede hasret kalıcam. Bittimi sanıyorsun yok bitmedi gelicek bilmediğim bir süre kalıcak Irakmıdır İranmıdır birine gidicek, bende anca eminönü levent arası gidicemmm gelicem.. beklicemki bebeğim olsun:)
dün baygınlık hallerindeyken eve dönüşte keçiboynuzu peşine düştüm yok dediler yıktılar beni, suyunu içiricektim ben Mehmete, beklicem napiimmm:( zaten yokki burda olmıcakki, kendimde incir haşladım suyunu içtim ama yarım bardak anca aldı bünye, nası şekerli nası şerbet,
geçen ay deli gibi incir yemiştim, acaba diyorum bu ayki reglimin hayvanlar gibi olmasının sebebi bu olabilirmi?? hayır memnunum hiç olmamak daha berbat ama bi anlıyamadım, hap içmeyi bıraktığımdan yani Nisandan beri doğrudüzgün regli olmamıştım, iki günlük hafif kanama o kadar sonra bıçakla kesilmiş gibi bitiyordu, nooluyo diyo insan tabii, hatta menopozmu nedir bu diye bi stres bile olmuştum eh yaş 32 (kimilerine göre 33) herşey olabilir..şimdiyse bildiğin ortaokul 3 Lise 1 reglisi yaşıyorum, gece 2,5 da uyan sabah 5 e kadar wc de konakla, karın ağrısından inle felan filan, nerden geldi bu çoşkuyu kim verdi ? ver çoşkuyu ver çoşkuyu:) tam yerine ulaşmış, duyurulur:)

21 Eylül 2011 Çarşamba

Yaşaaasın Alışverişşşş

Dün akşam bütün yorgunluğumu yenip iş çıkışında kendimi metrocity e attım, orayı seviyorum çünkü :
1. eve dönerken yolumun üstünde, levent metraodan inip hemencecik içine girebiliyorum
2. kafam allak bullak olmadan gezebiliyorum ayrıca sevdiğim markalar var orda mesela dorpthy perkins twist ipekyol zara nine west bide tschibo:)
Tabi bu grubu aksatmadan geziyorum, vede hep bişey çıkıyo alıcak yanii doğal olarak:)
Dün kendime ne mi aldımmmm, ipekyoldan bi hırka aldım ama nefis bişey büzüklü büzüklü yarasa model toprak rengi, M beden aldım ama bilemedim gidip small a mı baksam?? tabi medium dökümlü felan durdu güzel oldu aslında ama bilemedim işte...neysee soraa twist den bi kazak aldım v yaka siyah renk sırtı saten o yüzden zaten hoşuma gitti, gri hırkama benziyo..bide deri kahve etek aldım gene twistden aslında ipekyolda çok daha güzeli vardı ama ben bunun rengini sevdim taba rengi tam çantama çok uygun:) buruş buruş olmuş ütü yapcaklar yarın felan alırım artık, bugüm halimin olacağını sanmıyorum. Aaa tabi birde banyomuza yeni bir paspas dicemm diil halı diicem diil ne deniyodu ona yere seriyoruz hani, ondan aldım işte, bu seferki mavi, ewet çok değişik ilk şey diyebilrim mavi renk paspas halı vs için, evimizdeki ilk mavi renk şey:) yanii pembe var mor yeşil krem siyah beyaz var ama mavi yok tu artık oda var:) Bittimi tabikii hayır nemi alıcam, ipekyoldaki binici pantalonu gibi olan ama olmayan pantalonu alıcam hehehehehhee
bide zaraya gidicemmm ceket alıcam, bi siyah bide gri aliiim diyorum? yada siyah taba mı yapsam bilemedim bakıcaz artık..

21 Temmuz 2011 Perşembe

Kırmızı Not defterim

Pekala, bi not defterim var ewet, ve hayrettirki bitmek üzere ama henüz kaybetmedim..????
içinde lüzumlu lüzumsuz ıvır zıvır ne ararsan var..aklımda tutamadığım ki bu bir sürü şey demek herşeyi yazmışım, yazıyorumda hala...
yeni bi defter alıcam gibi gözüküyor ama sorun şu..bu defteri kaybetmeden ne kadar saklıyabilicem??
e cvp çok basit muhtemelen 6 ay felan yani esasen şöyle içine yazdığım herhangi bişeye ihtiyaç duymazsam olduğu yerde bayaaaa bi uzun kalır ama içinden bir şekilde faydalanacağım bi bilgi hatırlar ve defteri koyduğum yerden alırsam kaybolması tahmin edilemez bir şekilde kısa sürer..Bu sebepledirki madem burası benim madem kimse yazdıklarıma aaaa ıııyyy veyaa hıımmm pıırtt diyemiyo bende buraya not defterimi geçirmeye karar verdim:) layy lomm

  • Idol Lash Eyelash Growth Activating Serum (Amazondan)
  • Citizans of Humanity Kelly bootcut
  • Vites Agnus Cactus evening primrose oil
  • Conceive Plus
  • Bath&Body den "oil warmer"
  • Egzema için "Beklazon",
  • klozet tesisatçı:0212 3517633
  • Kurt Geiger pabuç
  • Kasette deri botlar
  • Vedat Milor, Uygurlar Zinnet rest. , topkapı 5671077
  • kupon sayfaları: couponchief.com, dealspl.us, deallocker.com, coupotank.com, retailmenot.com (ewet beleşçilikde var)
  • MAC haute&naughty lash
  • Dulcofibre (eriyebilir lif) (kbzlık için)
  • Duphalac şurup (kbzlık için)
  • Miralaxx (kbzlık için)
  • Garden of Wisdom, priority e gerek yok
  • Kiehl's Double Strenght deep wrinkle filler
  • Darphin Anti-Fatique Smoothing eye gel
  • Dermalogica Overnight Cleaning Gel(içinde saly.acid var siyah noktalar için)
  • Dermalogica Skin Resurfacing Cleanser (lactic acid var içnde sorunlu ciltler için)
  • acil hamleler için glycolic acidli krem!!

CAAAnımmm GÜÜZElimmm İŞşşyerimm

Tanıtıcı faaliyet amaçlı bir yazı bu...
bakınca ne görüyosun deseler alıcakları cvp yanii, al bak işte bunu görüyorum...

nasil degisik insanlar var hayatta....
kimileri anlasilir kimileri aptal kimileri duyarsiz ne biliiim iste cesit cesit....
sagimdaki genc bi delikanli ama amacini yada amacsizliga yetinmesini kavrayamiyorum...duzenli bir hayata umudumu nedir? bu kadar bos bu kadar icraatsiz bi hayat gecirebilirmi insan...hemde bir erkek? idealleri hedefleri olmadan insan barinabilirmi? iyimi? ewet kotu biri diil ama anlayamiyorum...
solumdaki yakin olan genc bi anne..genc derken benden 3 yas buyuk..ama kocaman iki cocugu var..uzun zamandir burda calisiyormus..ciddi ve kadinsi bir gorunumu var belkide uzun boylu oldugu ve sacindaki rofledendir ama cok da genc aslinda ruhu yani...isini ciddiyetle yapiyor, onemsiyor, dogru oyalanmiyan, bossa doluymus imaji cizmeyen yada bana oyle geliyor bilmiyorum bir tarzi var. Fakat tabi burada uzun yillar ona uzun birikimler vermis kisiler hakkinda, kim kimdir gibi...Onun tam karsisinda ise..bekar benden buyuk bir adam var..genc gorunumlu oda, kibar, temiz, fakat cok pasif, asiri sessiz, hatta varmi yokmu der insan..neden oyle ki? son oalrak sag caprazimda genc bi kiz yasi kucuk henuz, yeni evli, burdaki karakteriyle esasi arasinda tahminen daglar var, iyi biri sanırım anlaşabilicem..Nasil unuturum, sagimdakinin yaninda, hepimizin basindaki adam, 3 yada 4 yas buyuk benden cok diil. Oldugu yerden mutsuz, daha iyisi olabileceginden umutsuz, ama olsun diye herseyi yapabilecek biri..daha iyisi nedir bilmiyorum tabi ben..altin yada incimi:) tabiiiki hayir...bende hastalikli bir kisilik izlenimi birakan, kafa cok mesgul, ezilmislik mevcut, hirsdan gozu yada bir zaman korkudan gozu donmus, yeni yeni islah olmus, hersey herkese kulp bulan begenmemezlik, hor gorme, kucumseme duygularinin esiri olmus kisilik...


şimdi tabi yazdıklarımı bir okuyunca üzüldüm..çok bi korkunç gibi yazmışım yok öyle değil demicemm :) ama ne biliiimm bi hem öyle hem o kadar diil ama asla öyle değil değil:)

23 Mayıs 2011 Pazartesi

ÇARE

Yok tamam sorun kesin bende...Bir sıkıntım var ama çözemiyorum..İnsan devamlı mutsuz olurmu? İçinde bi isteksizlik olurmu?Bütün bunlar İşimi sevmedim diyemi?İstanbul yüzündenmi?Yok ben çok zorlanıyorum..Gerçekten çok zorlanıyorum...Bir an geliyor, dayanamıyorum iki saniye daha tahammülüm yok, bir an geliyor geriye at unut bunu diyorum..Herşekilde çok zorlanıyorum, mutlu değilim..Böyle söylemektende korkuyorum, allah başıma kötü bişey verir diye..ama içimden geçen hissettiğim bu...Eski yaşantımı özledim..arkadaşlarımı, saçmasapan diyaloglarımızı, öyle sıkılmayı bile özledim, burda bi daralıyorum ben, bi yanlızlıkdan bunalıyorum, çevresizlik, ilgisizlik, amaçsızlık, yapamıyorum..Eşimi sevgilimi seviyorum, evimi çok seviyorum ama yetmiyor, yetmiyor, yetmiyor,
parama bakarım mantığı asla yanımda değil, hayatımın hiç bir evresinde olmadı, allahda oldurmasın...bi yandan mecburiyet hissi, bi yandan çaresizlik, bekliyorum değişirmi, sevimli olurmu diye, bekliyorum, bir an geliyor bir saniye duramıcam, gelip geçici yaşıyorum o anı, şimdilik...
kalırsa diye korkuyorum, değil yazmak düşünmek bile istemiyorum..
hastamıyım ben? gerçekten dediği gibi hepmi negatifim ..hepmi mutsuzum.nedir? sorun bende de..neden bende..istemiyorum..mutlu olmak, mutluluğu hissetmek istiyorum, öyleydim..en azından şu halimden daha mutluymuşum...

10 Mayıs 2011 Salı

guzelim memleketim guzelim isim guzelimmm guzelimmm

yaz yaz yaz...ki rahatla desarj ol icindekileri ifade et, kendine sas, neler dusunuyorum de..
yazki sorunun ne oldugunu kendine itiraf et, yada neden mutlu oldugunu anla, ewettt bu benmiyim, olmiyayim olurmu?, bunumu istedim, ne istedigimi biliymuyumki?, gunler boylemi gecicek, yıllar gecicek desem, kurtarilmayi bekliyodum, kurtarildim, ama oldugumdan iyi mi oldum denkmiyim, kotu demek istemiyorum cunku degil, who knows who knows..
no one knows ofcourse:))))

amaann yaa, bi belirsizlik, bi sığlık, bi doyumuszluk, nasıl olucak nasıl geçicek bilmiyorum, yaşayarak görücem napiimm, içimdeki üzgünlük bazen kızgınlığa bazen umutsuzluğa bazen başarızlık duygusuna bazende hırsa dönüşüyor, buda beni deli ediyor haliyle...
yeni hayatımda ki yeni sayfada pek tadım yok, başka bir yeni sayfaya ne zmaan geçeerim onuda bilmiyorum, bu sayfada ne kadar kalıcam oda belli değil, hayırlısı bakalım...:)

27 Nisan 2011 Çarşamba

vahh vahh vaaaah

insan herseyden mi sikilir , nefret eder? nedir bendeki bu depresif durum?? hep mi boyleydim? yenimi boyle oldum? boylemi devam edicem?? is is dedim durdum, oldu sonunda iyide parasi hatta butun olanaklari, gel gorkii insanlar acayip kayitsiz, samimiyetsiz, gercek degil yani, yada bana oyle geliyor, bide tabii, tum omurum okuyarak arastirarak gecmis, geldim burda mal mal fotokopi diolar, sunu duyuralim bunu bilmem napalimm, onceleri acayip sinirleniyodum, zoruma gidiyordu, simdi sanki biraz alisir gibi oldum ama bundan da cok rahatsizim, zira kasarlanma dedikleri bu olsa gerek,
32 yasindayim turkiyenin en iyi universitesinden 3 tane diplomam var, ilim ifran gibi betimlemeri severim o yuzden okudum durdum zaten, ama cok uzgunumki hic ama hic bisey olamadim.
simdi simdi bi sorgulama basladi....
ewet evlendim ve kendi istegimle buraya geldim, bir nebze olsun beklentim vardi elbette,
mesela is, bulurum sandim, yaparim sandim, olmadi olmadi olmadi, qualification denen sey hep yuksek geldi...yada is yerleri acayip uzak,
ewet evimi esimi seviyorum, ama son iki haftadir, sigir gibi yasiyorum, hic konusmuyoruz, hic bisey...
bende ise girince oldu bu...
meger ben evde otuturken daha mutluymusum...
sanmistimki bi cevrem olur arkadaslarim olur nefes alabilirim..
yok ama oyle olmadi hemde hic oyle olmadi...
yanlizca bumu?
samimiyetsizlik heryerde..
en yakinda kol geziyo..

dayanamicam ben..yapamicam burda boyle barinmaya calismaya...sifir sifir sifir...herseymi para? herseymi kic yalama?insan bilgi gorgu adet orf hepsi corba olmus yok olmus fazlalaasmis

kimseyle konusmadan paylasmaddan insan ne kadar dayanabilir? dostluk olmadan arkadaslik olmadan insan mutlu olabilirmi? kocamla bile konusamaz oldum..olduk..iki kelime etmeye kimsenin mecali istegi hicbiseyi yok, icimde bi mutsuzluk..
yk arkadas kesin olan ben bu istanbulu hiiiiicc ama hiiicc sevemedim!!!sevemicemm!!!ve bu hic degismeyecek!!!yuva dedikleri nerde olmak istersen orasiymiss, ben nerde olmak istedigimi bilmiyorum , burda olmak bulunmak hic istemiyorum , yani dusunuyorum, 10 sene gecmis ben 42 yasindayim ve burdayim, biiiirrrr allaahimmmm,
sikayet etmek kotu..bunu bulamamakdan korkmak bin kat daha kotu..bu sebeple durmak, boyun egmek, en kotusu

2 Şubat 2011 Çarşamba

6 Nisan 1932

Bugun babami ozledimm, su anda ozledim, her yanliz kaldigimda illa babam gelir aklima, illa duser aklima, sonunda icim burulur, aglarim, hic sekmez, guguklu saat gibi ayarlidir bu siralama..1 ekim 2001 den beri ayriyiz, uzun zaman oldu, ewet uzakdan bakiyorum ama o kadarda uzak degil hala, bir yudum su gibi nefes gibi o kadar ihtiyacki... kaybetmeyen anliyamaz, aslinda kaybeden de anliyamazz, herkesin sevgisi farkli cunku, herkes farkli sever..
En cok kimi seviyorsun? Babami
hep oyle dedim, demistim yani kucukken, halaaa ..ba baa miiiii...

1 Şubat 2011 Salı

32

Sali sali sali,
ewet is derdi %95 bitti, son haftam veya belki 15 gun, sonra bu gunleri arayacagimi biliyorum hatta eminim, ama naapalim calismak lazim, isleyen demir isildarmis:)
Mehmet ingilterede, evde yanliz sikildim, sanirim bayaaa bi alismisim ben onada haberim yokmus, nerdeyse 4 yilimizi bitiriyoruz:) evliligimizinde 1. yilini:)
ewet kesinkes kocami seviyorum, tereduttum yok, dusunuyorum seviyorum kalbimi yokluyorum hiphizli carpiyor:) hersey yolunda, depresif halimden kurtuldum sanirim:), hic cekilmez oluyorum, kendim bile gicik oluyorum kendime, domuz gibi oluyorum, ewet aynen domuz..
Simdi ise baslicamya, bu seferde amerika dert olucak, 8 nisan amerika biletinin tarihi, e nasi gidicem? ne dicem? cok buyuk ihtimal gidemicem, hamile kalmak istiyorum haziran gibi, o nasi olucak, isten atmazlarmi beni, atarlar walla, napiimm amannnn, onu tak bunu tak, virt zirt kafam sisti walla, biletleri birazcik one alsak, cokkkdannn gidebilirdik simdi:)) kismet istee, napaalim:)

23 Ocak 2011 Pazar

Pazar

Ewet bugun pazarrr, sevgilim yanii kocam:) tam yanimda uyuyor, bir yandan da ghost whisperer seyrediyorum, kafamda hep ama hep ayni seyler donup duruyor. Ise girebilicekmiyim, ise girmek istiyormuyum, burda bu sekilde ne kadar devam edebilicem, etmelimiyim, ama iyiyim, yok bunaldim, vidi vidivididididididii....
Sonucta calismak istiyorum ewet, ama gebzeye gitmek istemiyorum, yada hadimkoye...kimyasallada ugrasmak istemiyorum, ve haliyle is bulamiyorum! Ewet biliyorum, hepsi ayni anda ayni noktada birlesmiyor, olmuyor...
Para..ewet derdim bu sanirim..durum sudur: sevgilim bana para veriyo, basta hosuma gitti, kolaydi, gulerek lay lay lom aldim, aslinda hala hosuma gidiyor ne zaman? bu konudan bahsederken yanimda annem, teyzem, veya kivaminda biri varsa, ne kadar iyi bir evlilik yaptim, cok rahatim, vesaire vsaire:) ama is yanliz kaldigim ana gelince, ayni hazzi vermedigini kesin olarak soyleyebilirim, hatta bundan 9 ay oncesine kadar yaklasik 10 yildir catir catir parami kazanip yemis biri olarak, cok eksik hissediyorum kendimi, yapmam gereken seyler varmisda yapmiyormusum gibi, sacmaliyormuyum??? bilmiyorumkiiiii..

20 Ocak 2011 Perşembe

Istanbul?

Bu kadar zor olabilecegini hic ama hic tahmin etmemistim....yaa gercekten cok sikildimm, huysuzluk etmek istemiyorum, elimdekinden memnunum, ama bi sekilde bu bana yetmiyo ki ben kendimi boyle hissediyorum degilmi? agliyorum, icimden aglamak geliyo, hayir bide kaciyorum insanlardan, en fenasi

Gecen gun cok sevdigim bi kizla hic muhabbet etmedim, nasilsin bile demedim, kactim yani, benim bu sekilde davrandigimi anlamam yazmak kadar kolay olmadi tabii, ewet kactim, konusmak istemedim, beni merak etsin istemedim,
utandim, cvp hosuma gitmedigi icin, kendimi kotu hissetttirdigi icin, konusmak istemedim, ki ben boyle seyler hic bi zaman yapmadim, en azindan yapmamistim.

durum degisikligi beni bogmaya basladi, vaziyet iyi degil, eskiyide istememekle beraber, yeni hayatima adapte de olamadim, ama olmam lazim, zaten olmakda istiyorum...

bakalim ne olucak, ah Istanbul, seni gercekten sevmedim!